7 minutes

Εν ξέρω αν το είδετε τούτο το άρθρο, αλλά είπα να το δοκιμάσω. Ή έστω το μεγαλύτερο κομμάτι του αφού τα 3, 7 και 11 δεν μπορώ να τα κάμω λόγω περιορισμένης κίνησης στον καρπό.
Προσπαθώ να μεν σταματώ την άσκηση την ώρα που εν η σειρά τζείνων των ασκήσεων, έτσι κάμνω ασκήσεις με βαράκια για τα χέρια.

Σε κάθε περίπτωση μπορώ να πω ότι εν ενδιαφέρον σαν άρθρο και σαν ιδέα.

Εγώ είμαι στην τρίτη ημέρα του μηνιαίου challenge που έβαλα στον εαυτό μου. Έχει κανέναν να το κάμνουμεν παράλληλα;

Μισές δουλειές.

Πιάνω που λαλείς τρίτην ημέραν στη σειρά το ξενοδοχείο στο Σικάγο.
Ξέρω εν νύχτα τζειμέσα, αλλά αφού ως τες 5μιση δουλέφκω εγώ, είπα να δω αν μπορώ να εξυπηρετηθώ αλλιώς να περιμένω ως τες 6 αλλά να ξέρω ότι η δουλειά μου θα γινεί.
Απαντά μου ο Ράνταλ ο χωρκάτης.
Λαλώ του γεια σας, έχω κάνει μια κράτηση για το ξενοδοχείο σας μέσω του τάδε συστήματος, αλλά ήταν τελευταίας στιγμής, και θέλω να δω εάν έχει διευθετηθεί η πληρωμή με την πιστωτική μας κάρτα.
Νάμπου λαλούν τον πελάτη;
Λαλώ του το όνομα, Ρωτώ τον θέλεις να σου το κάμω spell;
Κάτι εμουθούνισεν τζειαμέ, αλλά εν μου απάντησεν κάτι σε λέξη.
Σιωπώ, να επαναλάβει ή να κάμει τη δουλειά του (δεδομένου ότι κάποιες που τες φορές που εμίλησα μαζί με συναδέλφους του εν εχρειάστηκε το spelling επειδή επρόφερα τους το όνομα όπως θα το διαβάζαν τζείνοι, εν ήταν παράλογο τούτο το ενδεχόμενο).
Τζαι ακούω τον Ράνταλ να λαλεί που την άλλη: Ma'am?
Λαλώ του γιέεες;
Έννα μου πεις;
Ναι, είναι ΤΑΔΕ, Τ-Α-Δ-Ε.
Οκ... ναι, έχω δαμέ μιαν κάρτα.
Ωραία, μπορούμε να δούμε εάν τούτη η κάρτα εν η δική μας;
Τελειώνει σε xxxx
Οκ, έννεν η δική μας. Εμίλησα εχτές με τον συνάδελφό σου τον (ας τον πούμε) Κάμερον Ντίαζ, τζαι έστειλα του εξουσιοδότηση να εισράξετε το κόστος της διαμονής και τους φόρους που την κάρτα μας. Εν θέλω να πληρώσει ο πελάτης, γιατί επλήρωσεν με εμένα για να το αποφύγει τούτον.
Ε, εντάξει, αφού έστειλες εξουσιοδότηση έννα το έχει το credit control μας και θα τα εισπράξει που τζειαμέ.
Ναι Ράνταλ, αλλά πώς μπορώ να επικοινωνήσω μαζί τους εγώ για να βεβαιωθώ ότι έγινε τούτο και είναι εντάξει;
Ma'am, it is 2 o'clock in the morning here.
Yes, Randall, I realize this, after all you are the night shift person, as you said earlier. But how can I reach them?
Ma'am call 'em in 6 hours.
Randall, can you please give me your last name?
Yes ma'am, it is R-A-N-D....
Your LAST name Randall...
T-A-Δ-Ο-Π-Ο-Υ-Λ-Ο-Σ
Εντάξει Ράνταλ, την επόμενη φορά που θα πέσω πάνω σου εάν μιλήσεις ξανά με τούτον τον τρόπο θα ζητήσω τρόπο επικοινωνίας με τον υπεύθυνο σου για να κοιτάξει τούτο το θέμα σου.
Οk ma'am. Thank you for calling. Bye.
TAK, κλείει το τηλέφωνο.

________________________________________________

Την Κυριακή σε παραλία του Πρωταρά.
Καθούμαστε σε σετ κρεβατάκια-ομπρελούδα. Σε λία λεπτά εμφανίζεται ένας τύπος τζαι στέκεται πουπάνω μας.
Γεια σας λαλώ του.
Γεια λαλεί.
Τι κάμνετε;
...
Φκάλλουμε τα λεφτά για τα κρεβατάκια και διούμεν του τα (μάλλον το να στέκεται πουπάνω σου κάποιος εν το νέο "γεια σας, είναι 7μιση ευρώ τα κρεβατάκια και η ομπρέλα σας")
Λαλεί του η άλλη, έχουμε κουπονάκια;
...
Φκάλλει και διά μας αποδειξούες που μπλοκάκι.
Λαλώ του ήνταμπου έγινεν τελικά με τζείνες τες ιστορίες πέρσι που ήταν να βάλουν μηχανάκια αντί χαρτάκια κλπ;
...
Ναι...;
...
Επειδή έγινεν ολόκληρη ιστορία πέρσι, γι'αυτό διερωτούμαι, πού εκαταλήξαν...
Εβαρέθηκα να συζητώ ήναμπου ακούσετε εσείς.
Τζαι φέφκει.

Εξηγάτε μου, εγώ είμαι ΓΑΡΟΣ που ακούω τον κάθε πελάτη τζαι προσπαθώ όι μόνο να είμαι ευγενική μαζί του, αλλά να τον βοηθώ τζαι σε πράματα που εν πέραν της δουλειάς που πρέπει να κάμω, απλά για να είμαι καλή τζαι ευχάριστη μπροστά στον πελάτη;
Είμαι μαννή που νομίζω ότι άμα είσαι θετικός με τον πελάτη σου περνά τζαι η ώρα σου στη δουλειά καλύτερα;
Είμαι στον κόσμο μου που λαλώ ότι το να είσαι ευχαριστημένος στο τέλος της μέρας σου εξαρτάται κατά πολλά που το πώς αντιμετωπίζεις εσύ το ό,τι συμβαίνει κατά τη διάρκειά της;

Γιατί τούτοι να έχουν τες δουλειές τους τζαι όι απλά να βαρκούνται να δουλέψουν, αλλά να συμπεεριφέρουνται με τον πιο άσχημο τρόπο προκαλώντας τα αρνητικά σου συναισθήματα;
Και γιατί να πρέπει να δικαιολογώ εγώ τον κάθε ένα ότι "έτσι εν οι νάιτ σhιφτ γκάις, εν θικ, εν τους αρέσκει να τους ενοχλούν, θέλουν την ησυχία τους κλπ"; Γιατί να πρέπει να λαλώ "μάνα μου ρε, δουλέφκει μες στον ήλιο συνέχεια, εν λογικό να μεν έχει διάθεση να εξηγά του κάθε ενός ό,τι θέλει να μάθει"; Τα γέριμα, ούλλοι έχουμε σπαστικά κομμάτια της δουλειάς μας αλλά εγώ κάθουμαι και εξηγώ του κάθε ενός ότι πχ μια πτήση όσο γεμώνει, τόσο πιο ακριβά εν τα εισιτήρια, ότι έννεν μια τιμή ταρίφα για Αθήνα τζαι όποτε θέλεις να πάεις έννα εν 200 ευρώ ή 180 ευρώ ή 260 ευρώ πχ, τζαι τζείνος να μεν μου λαλεί ξέρεις η κουβέντα με τα μηχανούθκια εναυάγησε επειδή έτσι κι έτσι;

Έχω πρόβλημα ρε γαμώ το. Τζαι μεν μου πείτε στο δήμαρχο.

Και τραγουδάκι για να ευθυμήσουμε:

photo via here

Learn from your mistakes ή αλλιώς τύφλα να'χουν τα τροπικά κλίματα.

Ήταν οι μέρες που έβρεξε πολλά στη Λευκωσία. Πέμπτη, είχα σχολάσει νωρίς, και δώσαμε ραντεβού με τη φίλη το πελλόπλασμα να έρθει απο τη δουλειά μου για να κάμουμε κάτι το απόγευμα.
Έτσι κι έγινε. Είπαμε να πάμε τζαι σε μια άλλη δουλειά αλλά στο δρόμο εξεκίνησε να βρέχει. Χωρίς σταματημό.
Σε κάποια φάση για να με ακούσει να της μιλώ έπρεπε να φωνάζω πάρα πολλά δυνατά, γιατί το χαλάζι έπεφτε με δύναμη πάνω στο αυτοκίνητο. Εφοούμασταν ότι αν πάει λίο πιο γλήορα έννα γεμώσει βαθουλώματα το αυτοκίνητο της, άσε που δεν εβλέπαμε πού είναι τα όρια του δρόμου, πού έχει αυλάκι και πού πεζοδρόμιο από τα πολλά νερά που πλέον ήταν σαν να οδηγούμε σε ποταμό.
Παίρνει με στο αυτοκίνητό μου και μετά που εμψύχωση εφκήκα που το δικό της κι έκατσα στη θέση του οδηγού. Ολοπούρπουλλη. 3 δευτερόλεπτα ήταν αρκετά.
Πάω να ξεκινήσω, κάμνω τους καθαριστήρες του ανεμοθώρακα μου, εν εδουλεεύκαν καθόλου. Φταίω δαμέ, είχα το αμελήσει γιατί σε κάποια ρύθμιση μόνο μου εκάμναν πρόβλημα και εχρησιμοποιούσα τες άλλες. Αλλά άτε.
Νεύκω της να μεν φύει. Παρκάρει ξανά δίπλα μου τζαι ξανά μανά κουράγιο, θάρρος, ψυχική δύναμη κλπ, σε 3 δεπτερόλεπτα έκατσα στη θέση του συνοδηγού της. Έστασσα νερό σαν το ρούχο που έπλυννες στο σhέρι τζαι δεν το εστράτζησες καλά μές σε στεγνή πετσέτα. Ναι, ΤΟΣΟ πολλά έβρεχε. Κάπου δαμέ να σας πω ότι εφόρουν σάνταλα.
Λαλώ της έτσι κι έτσι, παίρνεις με σπίτι να δω πότε έννα έρτω να το πιάσω που δαμέ να το σάσω;
Ξεκινούμε να πάμε σπίτι.
Η δικιά σου- εξαναείπε σου το- εν Λευκωσιάτισσα βέρα, που τον Άγιο Αντρέα κλπ (κανεί έννα νομίσετε ότι σοβαρομιλώ τζαι νομίζω ότι εν κατόρθωμα) . Είμαστε στα φώτα στο Γιώρκειο, με το κτίριο στα δεξιά μας. Πάμε δεξιά και αμέσως αριστερά. Στα επόμενα φώτα η κίνηση εν λίο αυξημένη-λογικό αφού έβρεχε τόσο που δεν έβλεπες μπροστά σου. Επήαμεν ίσια όπως πρέπει για να πάμε σπίτι. Ξεκινούμε και πάμε, και ξαφνικά δεν πάμε. Βλέπεις η μικρή κατηφόρα εκεί εμεταμορφώθηκε σε πισίνα. Εμείναμεν μες στην μέση του τόπου. Το νερό να φτάνει πάνω που το σημείο που ξεκινούν οι πόρτες.
Πάτα του κόρη να φύουμεν.
Πατώ τζι εν πάει.
(Τζαι να νοιώθω τη μηχανή να προσπαθεί κάτω που τα πόδια μου, τζαι το νερό να κάμνει φλαπ φλαπ πάνω στο αυτοκίνητο.)
Περνά ένα αυτοκίνητο που δίπλα, χωρίς να κόψει ταχύτητα.
Το κύμα που εσήκωσεν, έκαμε το αυτοκίνητο να πλέει μες στην πισίνα.
Περνά διπλοκάμπινο.
Σηκώνει κύμα ποτζείνο που θωρείς στα έργα που έχει κι έναν σέρφερ μέσα και βουρά να μεν τον φάει το κύμα.... αλλό λίο να μας σκουλλίσει. Και το αυτοκίνητο να πλέει. Να κολυμπά.
Το πελλόπλασμα αρκέφκει να αγχώνεται.
Τι θα κάμω; Τι θα κάμω; Αν εμπήκε νερό μες στη μηχανή τι θα κάμω;
Σβήνει την μηχανή.
Λαλώ της οκ, ηρέμησε. Αν εμπήκεν, εμπήκεν. Τι να κάμεις τωρά; Μεν αγχώνεσαι, ένα ένα πρόβλημα.
Μα τι θα κάμω; Ξέρεις πόσα λεφτά έννα παν; Έννα με αφήκουν τζαι χωρίς αυτοκίνητο...
Ηρέμησε. Να δούμε ΤΩΡΑ τι θα κάμουμε, τζαι τζείνο ύστερα.
Έννα πιάσω το 112. Να στείλουν κάποιον.
-γεια σας, είμαστε δαμέ στην οδό ηρώων στον Άγιο Αντρέα, σταματημένες, εν μπορούμε να προχωρήσουμε, ούτε να πάμε πίσω, έχει πολύ νερό αλλά το αυτοκίνητο εν μπορεί να κινηθεί.
-οκ, στέλνω κάποιον τωρά μάνα μου
Ηρέμησε! Έννα έρτει κάποιος τωρά.
Εν μπορώ, τι θα κάμω, τι θα κάμω;
Εγώ να είμαι φουλ μες στο άγχος τωρά, να θωρώ αν άρκεψε να μπαίνει νερό που τες πόρτες, τζαι να προσπαθώ να σκεφτώ πώς θα της το πω αν μπει όντως για να μεν πάθει παραπάνω πανικό.
Τζαι να προσπαθώ να μεν ης δείξω πόσο φοούμαι τζι εγώ τζαι για την κατάσταση, τζαι για το αυτοκίνητο.
Εντωμεταξύ αυτοκίνητα, λεωφορεία κλπ να περνούν κανονικά.
Δε το τζείνο το Γιάρις, ήνταλως επέρασεν;
Δε το τζείντο Αυγό, ήνταλως γίνεται;
Ρε, δε την παρπατούσα το Πεζιό ρε! Ήνταλως επέρασεν τζι εφκήκεν;
Σε μια φάση σταματά ένας διπλοκαμπινιάς με τη γυναίκα του. Ανοίει το παράθυρο τζαι λαλεί μας "μάνα μου εφκάτε που τ'αυτοκίνητον, ήντα εκάτσετε τζειμέσα; έντζαι να πάθετε τίποτε να βρεχτούν τα πόθκια σας!" Τζαι τζείνος που σ'έφκαλεν τζαι τζέινος που σ'εβαλεν ασπούμεν που έννα μου πουλήσεις τζαι πνεύμαν. Αμπάλατε.
Μετά που λίη ώρα που εκάμαμε σhόου του κόσμου τύπου στο αυτοκίνητο με τις τρελλές-που ανεμίζουν τα σhέρκα τους του κόσμου να μεν βουρά γιατί πλέουν, να μεν περάσει, να βάλει πισινή να φκει κλπ, να μας θωρούν κάτι τύπισσες τζαι να φκάλλουν βίντεο με τα τηλέφωνά τους (άλλη υπέρτατη μορφή γαϊδουροσύνης), ήρτεν ένας άνθρωπος που μια εταιρεία τζειαμέ δίπλα τζαι ανάλαβεν να κάμνει λίον το τράφικ πας στη διασταύρωση, να λαλεί στα αυτοκίνητα να μεν περνούν κλπ.
Το καλό που εκτός που εμάς εσταμάτησεν τζι έναν άλλο αυτοκίνητο, φορτηγάκι, στην άλλη λωρίδα τζι έτσι λίο έκοψεν η κίνηση.
Είχε γάρους που επερνούσαν για το χάζι 2 τζαι 3 φορές, τζαι είχε τζαι ξεροκέφαλους που ΕΠΡΕΠΕΝ να περάσουν πάσει θυσία που τζειαμέ.
Ξαφνικά, θωρώ 2 παιδιά (ξένα, εφαίνουνταν πανιστανοί ή σριλανκέζοι ασπούμε) να μας νέφκουν.
Ανοίουμε το παράθυρο αφού πλέον ήμασταν πιο σέηφ που κύματα τζι ερωτήσαμε τι θέλουν.
Νέφκουν μας να βάλουμε πισινή. Απαντώ τους ότι δεν ξέρουμεν αν δουλεύκει η μηχανή, εν σβηστόν το αυτοκίνητο τζαι δεν θέλουμεν να το ξεκινήσουμε σαν εν μες στα νερά.
Νέφκει μου να έρτει με τον φίλο του να μας κουντήσουν. Λαλώ τους όι έχει πολλύ νερό.
Τζαι σηκώνεται το παιδίν (να εν καλά ευχαριστώ τον γιατί εκόλλησα και δεν ήξερα πώς να τους ευχαριστήσω τζείνη την ώρα), τζι έρκεται με τα ρούχα τα μακριά μες στα νερά, να φτάνουν πάνω που το γόνατο του-τζι εν ήταν μικροκαμωμένος- τζαι λαλεί μου να έρτει τζαι ο φίλος μου να σας σπρώξουμε πίσω τωρά που εν ήσυχα. Τζαι έρκεται τζαι το άλλον το παιδί, τζαι σπρώχνουν μας, σταματούν τέλεια την κίνηση, παίρνουν μας σε τόπο που εν ενοχλούμε, κατεβαίνω που το αυτοκίνητο, παρκάρουν το κουντητόν τζαι μετά που 15-20 ευχαριστώ που τους είπα μες στο παραλήρημα μου εσηκωθήκαν τζι εφύαν περπατητοί, χωρίς να πουν τίποτε!
Τελικά να σας πω ότι το αυτοκίνητο εν μια χαρά, το νερό ήταν ως πάνω που τον προφυλακτήρα, το πελλόπλασμα αντί να ξιφοηθεί τα νερά εφοήθηκεν τα παραπάνω, ο παπάς του πελλοπλάσματος έκαμεν την με το λάωμα-δικαιολογώ τον γιατί ήταν μες στον φόο ο καημένος, αλλά εν πρέπει να την φοϊτσιάζει χωρίς λόγο παραπάνω, τζι εγώ επήα τζι εκαθάρισα τους καθαριστήρες μου τζαι δουλεύκουν τόσο καλά που νομίζω ότι βαστώ τζεινούρκον αυτοκίνητον.

Το δίδαγμα εν ότι άμα έχει πολλά νερά παίρνεις ΦΟΡΑ τζαι περνάς που μέσα κάμνωντας κύμα τζαι μες στο νερό τζαι πουπάνω που το νερό.

Εν το δεύτερο λάιφ λέσον που παίρνω με τον δύσκολο τρόπο μετά το ότι άμα έχεις λάδι ον φάιαρ ΔΕΝ την σβήνεις με νερό.

ΠιΕς: Έπιασα ξανά το 112 και τους είπα ότι εφκήκαμε που το νερό και δεν χρειάζεται κάποιος τζειαμέ τζι ευχαριστήσαν με που το ανέφερα.
 

You have reached the end of the week (9)

Τούτη τη βδομάδα πέρασα λίο πιο χαλαρά από τις προηγούμενες.
Ηρέμησα λίο, ξέρω ότι έννα περάσουμε δύσκολα, ξέρω ότι ούλλοι σκέφτουνται τι θα κάμουν για να επιβιώσουν, ξέρω ότι μαζί μου εν πολλοί άλλοι...
Εν θέλω να το σκέφτουμαι τωρά όμως. Θέλω όσο μπορώ να συνεχίσω να ζω κανονικά τη ζωή μου.


Τούτη την εβδομάδα χαίρομαι γιατί εκατάφερα μια μέρα να ξυπνήσω εύκολα και νωρίς και επαρέμεινα εντάξει καθ'ολη τη διάρκεια της μέρας.

Την περασμένη Κυριακή έπαιξα geocaching με τον φίλο μου το Σιντρίμιν, τζαι με αφορμή τούτο εκάμαμε μια βόλτα στο γραμμικό πάρκο, στην περιοχή του Προδρόμου.
Εν ωραίο bonding τζαι αφορμή για βόλτα. Θυμάσαι πελλάρες τζαι λαλείς τες, περπατάς μες στη φύση, ή ανακαλύπτεις άλλα πράματα, τζαι παρατηρείς λεπτομέρειες. Θα μπορούσε να το παίξει κάποιος τζαι οικογενειακά φαντάζουμαι, τωρά που εν καλός ο καιρός για εξωτερικές δραστηριότητες είναι τέλεια!
Προτείνω σας το, ψάξτε το και μπορεί να σας αρέσει τελικά. Εγώ υπολογίζω να πάω και σήμερα.

Επίσης τούτες τες μέρες εχάρηκα γιατί το καλαμαράκι μου έκαμε κάτι που δεν ήξερε ο ίδιος αν θα μπορούσε να καταφέρει, και τα κατάφερε, και μάλιστα με πολύ πολύ καλά αποτελέσματα! Εν πολλά ωραίο συναίσθημα να είσαι περήφανος για τους φίλους σου, τζαι να μπορείς να χαίρεσαι μαζί τους!

Επεράσαν τα γενέθλια μιας κορούς που εν πολλά όμορφο πλάσμα και εχάρηκα γιατί εμπόρεσα να της ευχηθώ, και νομίζω ξέρει ότι κάθε ευχή εννοώ την με χίλια. Επίσης χαίρομαι γιατί άρεσε της το δώρο της και ελπίζω ότι θα το χρησιμοποιήσει όσο μπορεί! :) Νοιώθω πολλά όμορφα άμα μπορώ να έρτω πιο κοντά σε ανθρώπους που τωρά γνωρίζω, και χαίρομαι όταν καταλαβαίνω πως εισπράττουν σωστά το τι είμαι τζι εγώ ως άνθρωπος.

Πάρτε ένα τραγουδάκι για το τελείωμα της εβδομάδας σας!

Κατά τα άλλα καλό υπόλοιπο Σαβατοκύριακου και να περάσετε όμορφα, με αγαπημένους, ό,τι κι αν κάμετε!

Photo via here

Το διακοςμυτηκό κόμμα

Πρόσφατα μια φίλη μου ήβρε δουλειά. (Δαμέ ας της ευχηθούμε όλοι μαζί να πάει καλά). Εξεκίνησεν σιγά σιγά και προχωρά. Στη νέα της δουλειά που λέτε, της ανατέθηκε να στήσει ένα facebook page αφού σάννα το fb είναι το μέλλον του ίντερνετ, δεν υπάρχουν πλέον ιστοσελίδες για τίποτε, μόνο fb pages. Έκαμε το, και τωρά πρέπει να το διαχειρίζεται σύμφωνα με τις οδηγίες του μάστρου, ο οποίες εν ήξερε προχτές τι πάει να πει "λάικ". Εμπήκα λίο τζαι είδα το, τάχα να υποστηρίξω σιγά σιγά το πράμα, να δει ο μάστρος ότι έχει "λάικ" κλπ.

Εν θα σταθώ στο μπάνερ, κάβερ, ό,τι κι αν λέγεται τζείνη η κύρια εικόνα τους, στο ότι έπρεπε να γράψει τα πάντα στα αγγλικά πάνω, τζαι στο ότι τα αγγλικά του εν τούρτζικα, (τζαι επειδή νομίζει ότι συνεννοάται με κόσμο ΑΡΑ ξέρει τζαι τη γλώσσα)- όι. Εν θα πω τίποτε παραπάνω για τούτο.
Αλλά τα ελληνικά του... τα ελληνικά του ρε φίλε!

Βάλλει την να γράψει στάτους ασπούμεν. Τζαι λαλεί της γράψε το τάδε (το οποίο εν καραμετάφρα που τα ελληνικά κατ'ευθείαν-αλλά όι(!) εν θα αναλύσω).
Γράφει το η φτωσhή.
Λαλεί της βάλε τζαι θαυμαστικά μετά α!
Βάλλει τζαι θαυμαστικό.
Λαλεί της βάλε ρε!
Λαλεί του όι, όι ένα. (Εξάλλου ξέρουμε ότι ουσιαστικά δεν υφίσταται σημαίο στίξης με τρία θαυμαστικά, όπως δεν υφίσταται με 2 ερωτηματικά, ή πέντε τελείες, ή οκτώ άνω και κάτω τελείες!)
Επιμένει ο τύπος!
Βάλε, ήναμπου τα τσιγκουνεύκεσαι; Τζαι βάλε τζαι λία κόμματα μετά να φατσάρει!




ΒΑΛΕ ΤΖΑΙ ΛΙΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΝΑ ΦΑΤΣΑΡΕΙ!




WTF?

Τες πολλαπλές τελείες εξανάκουσα τες, μπορώ άμα τες δω να καταλάβω ότι εν προσπάθεια μεταφοράς κάποιου συναισθήματος ή του τόνου της ομιλίας, έστω και λάθος. Τα πολλαπλά κόμματα, ΜΕΤΑ που τα πολλαπλά θαυμαστικά τι στον μπέο ένει; Τι είναι η επιπλέον πληροφορία που μπορεί να προσπαθεί ο άλλος να μεταφέρει μέσω των πολλαπλών κομμάτων;

Αααα...! Τωρά κάτι εσκέφτηκα!
Αφού είπεν το που μόνος του! Είναι για να "φατσάρει" το πράμαν! Εν διακοσμητικό στοιχείο δηλαδή τα πολλάπλά κόμματα!

Να του κάμουμε τζι άλλες προτάσεις τότε! Κάτι τέτοιο "κάντε λάικ στη σελίδα μας και κερδίστε πλούσια δώρα!!!!!!ΜΜΜΜΜ"
Εν πολλά ωραίο το γράμμα Μ κεφαλάιο. Εγώ πιστεύκω να βάλουμε λία Μ στο τέλος να φατσάρει! Το κόμμα εν πολλά ξεπερασμένο ρε παιδί μου, εν και πολλά μικρό, πολλά διακριτικό, ποιός του διά σημασία ασπούμε; Ενώ το Μ εν μεγαλοπρεπές. Μεγαλοπρεπές μάλλον, με κεφαλαίο Μ!
Ή θα μπορούσε να βάλλει "Κάντε share τη σελίδα μας και μπείτε σε κλήρωση για ένα σετ δήμματα ποΐνας!!!!!!! 88888!!!! ΅΅΅΅΅΅!!!!".
Εν ξέρω για εσάς, εμένα άρεσε μου πολλά η ιδέα να χρησιμοποιώ χαρακτήρες και σημεία στίξης για διακοσμητικούς λόγους!

Εσκέφτηκα ότι θα μπορούσα να το επεκτείνω και σε επίπεδο λέξεων. Δηλαδή να εξωραΐζω τις ίδιες τις λέξεις που είναι άσχημες, αντικαθιστώντας κάποια σύμβολα με άλλα σύμβολα που τα προτιμώ. Για παράδειγμα το σ εγώ δεν το συμπαθώ, ενώ το ς μου αρέσει. Θα καταργήςω το σ μες ςτις λέξεις και θα το αντικαταςτήςω με ς παντού. Επίςης το ι μου κάνεη πολύ απλό μαι μπανάλ, έτςη θα βάζω επυλεκτηκά η ή υ. Οι δήφθογγη εν ανούςυυ άρα θα τους αντηκαταςτήςω κυ εκήνους με η ή υ. Γηα τα υπόληπα θα ςας κρατώ ενήμερους.

PS. Εσκοτώθηκα να γράψω τούτην την τελευταία παράγραφο, αλλά ΣΟΒΑΡΑ; Ότι του φανεί του Λωλοστεφανή πλέον. Εν κανούν οι μαλακίες που θέλει να γράφει που ΟΚ,  θωρούμε πολλές κάθε μέρα τζαι ΟΚ, οι μισοί εν θα τες καταλάβουν επειδή εν αγγλικά, εν κανούν τα 100 θαυμαστικά που άτε, εσυνηθήσαμεν τα τζαι τζείνα, τωρά έχουμεν τζαι το διακοσμητικό κόμμα; Ε όι!

Άνοιξη

Η κιτρομηλιά πίσω που το γραφείο εν ούλλο νέες μούττες τζαι φορτωμένη μπουμπούκια. Η λεμονιά επίσης με μούττες να πετάσσουνται, και ολάνθιστη. Άμα φυσήσει λίο προς το παράθυρο που σκέκουμαι νομίζω ότι είμαι μες στες φωτογραφίες που τη γιορτή του πορτοκαλιού ή κάτι.
Η συκιά που ήταν κλαδεμένη, σαν το ξερό κλωνί, εγέμωσε νέα φύλλα, και οι χελωνίτσες αρχίσαν τες βόλτες τους.
Η φύση συνεχίζει χωρίς να καταλάβει που κρίση τζαι χρεοκοπία, τζαι Λαϊκή, τζαι ανεργία, τζαι Δημητριάδη...
Ας συνεχίσουμε όσο μπορούμε κι εμείς.

Έργα και ημέραι

Εφτάσαμεν μια βδομάδα με τούτη την κατάσταση.
Εκουράστηκα με ούλλους, αλλά παραπάνω που ούλλα κουράζει με η αβεβαιότητα.
Αν είναι να ανοίξει η γη να μας καταπιεί, να πέσει λαμπρό να μας κάψει, ας γίνει. Αλλά εν μπορώ άλλο τούτο το περίμενε.
Νοιώθω ότι έννα πάω να πάρω μια ανάσα και δεν θα έχει αέρα.
Επέλλανεν ο κόσμος, να πιάσει τα λεφτά του, να ξεφορτωθεί όσα λεφτά γίνεται, να στείλει λεφτά στα παιδιά του, να γοράσει μακαρόνια, αλεύρια, κονσέρβες, πόλιπιφ, να φκει στο δρόμο να φωνάξει εναντίον σε κάτι, αλλά δεν ξέρει σε τι, δεν ξέρει τι είναι η άλλη λύση που θα μπορούσε να δωθεί.
Τζαι κανένας δεν ξέρει τι θα γίνει.
Σκέφτουμαι αν έχω κανέναν παππού, κανένα άθρωπο που μπορεί να μεν έχει πιστωτικές κάρτες, μετρητά σπίτι του, αν έχουν να φαν, να πιούν.
Χαίρομαι που η ΑΗΚ είπε ότι δεν θα κόψει το ρεύμα μες σε τούτη την κατάσταση. Κάτι ένει.
Οι μεγαλύτεροι παρομοιάζουν την κατάσταση με τον πόλεμο. Είχε πλάσματα μετά την εισβολή κάθε μέρα επηένναν Λευκωσία-Λεμεσό και πάλι πίσω. Εμαειρεύκαν μες στα χαρτζιά σε ένα σπίτι για 50-60 πλάσματα με ό,τι εβρίσκαν.
Αλλά τωρά κανένας εν ξέρει τι θα γίνει.
Για κάποιους τα πράματα εν ουσιαστικά πιο δύσκολα. Έχουν αρρώστους στα νοσοκομεία, παντρεύκουν τα παιδιά τους, έχουν αθρώπους που χρειάζονται φρέσκο φαγητό κάθε μέρα. Έχει κόσμο που ήδη εζούσε μες στη φτώχια, και ήλπιζε ότι με τόσες στερήσεις θα σπουδάσει τα παιδιά του και όταν με το καλό τελειώσουν θα έχουν μια δουλειά και μια καλύτερη ζωή. Ούλλα μούτηην κώλο.
Κατά τα άλλα κανένας εν ξέρει τι θα γίνει.
Τζαι εκουράστηκα να ακούω παραφιλολογία, ό,τι κόψει του κάθε ενός, ό,τι ακούσουν, ό,τι εκαταλάβαν που κάτι που ακούσαν, που παραπάνω από ότι φαντάζεστε εν τα καταλάβουν, τζαι αναπαράγουν τα λάθος.
Τζαι που όσα μας λαλούν να δούμε τι θα γίνει δεκτόν, να δούμε τι "εννοούν" τούτα ούλλα που ακούμε, γιατί κανένας εν ξέρει τι θα γίνει.
Νοιώθω ότι έννα πάω να πάρω μια ανάσα και δεν θα έχει αέρα.
Έννα πεθάνουμεν;
Έννα πάψουμεν να υπάρχουμεν;


Τούτα γράφω τα απλά για να θυμούμαι τον πανικό, τζαι τούτο το αίσθημα που νοιώθω τούτες τες μέρες.

You have reached the end of the week (8)

Κατά τη 1 ψες πήγα για ύπνο. Η τελετουργία σταθερή: βάλουμε το νερό να βράσει στο κατσαρολί, πλένω δόντια, τα περνώ μια με το νήμα, ξεπλένω με στοματικό διάλυμα, καθαρίζω το μάτι, σαπουνίζω το πρόσωπό μου, βγάζω φακούς, βάζω κρέμα ματιού και ενυδατική προσώπου (νέες συνήθειες τούτες οι τελευταίες), αδειάζω τη θερμοφόρα, γεμίζω τη θερμοφόρα ζεστό νερό και ξαπλώνω.
Έχω μελετησει το θέμα και ξέρω πλέον τις κινήσεις και τις τεχνικές για να ζεσταθώ και να κοιμηθώ εντός της επόμενης ώρας.
Αλλά, αγαπητέ αναγνώστη....ΑΛΛΑ λέω, ακόμα κρυώνω τόσο πολύ κάθε βράδυ, τόσο μα τόσο πολύ, που μερικές φορές ενώ κοιμούμαι παθαίνω ψιλοεγκαύματα και δεν παίρνω είδηση.

Εψές κάποια στιγμή εξύπνησα. Άκουσα φωνές που την τηλεόραση και νόμιζα ήταν πρωί (ο πατήρ έχει ράδιο-ξυπνητήρι). Ένοιωθα ότι έπρεπε να πάω για πιπί, και όπως σήκωσα τη θερμοφόρα από ανάμεσα στα πόδια μου, ένοιωσα ότι η πιτζάμα μου ήταν βρεμένη. What? WHAT? Εκατούρησα πάνω μου. Ετο, εκατούρησα πάνω μου. Είμαι 26 χρονών τζαι εκατούρησα πάνω μου στον ύπνο μου! Σηκώνουμαι πάω στην τουαλέτα, και όπως τα κατεβάζω καταλαβαίνω τι εσυνέβη.

Όταν γέμισα τη θερμοφόρα, λίγο νερό έβρεξε το μάλλινο "πουλόβερ" της. Όταν το έβαλα πάνω μου, βρέχτηκε η πιτζάμα μου, και έβραζε περισότερο από ότι θα έβραζε κανονικά το δέρμα μου. Δεν ξύπνησα πρωί, αλλά κατά τις 3, και όπως έβραζε το νερό με έκαψε. Πήγα ξανά για ύπνο, ανακουφισμένη που τελικά δεν κατούρησα πάνω μου στον ύπνο μου.
Το πρωί, το σημάδι μου είχε υποχωρήσει, αλλά μου έχει τύχει ξανά, σε πολύ χειρότερο βαθμό.

Έτσι είναι με χαρά που σας εξηγώ ότι αποφάσισα ότι θα αγκαλιάσω την άνοιξη που σιγά σιγά ξεμυτίζει, μαζί με τους ανθούς  της κιτρομηλιάς πίσω που το γραφείο μου, μαζί με τις χελώνες που ζουν στη λιμνούλα κάτω από την κιτρομηλιά και άρχισαν να βγαίνουν για βόλτα.

Είδα να πουλούν και μαγιό στο χρώμα που θέλω κάπου, και λέω να πάω να το ταιμπήσω γιατί αυτό που βρήκα πέρσι μετά από ένα χρόνο ψάξιμο, χάλασε γιατί το χρώμα στα νύχια μου ξέβαφε πάνω του λόγω κάποιου θέματος με το αντιηλιακό μου.

Cheers με τσάι λεμόνι προς το παρόν, και καλό καρναβάλι!

You have reached the end of the week (7)

Η εβδομάδα μου δεν ήταν άσχημη ακριβώς, αλλά ήταν κουραστική και θα τελειώσει ακόμα πιο κουραστικά, άρα καλύτερα να σας αφήσω με ένα τραγουδάκι που μου φτιάχνει τη διάθεση.
Θα ντυθείτε τα καρναβάλια; Εντυθήκετε εχτές; Τι;
Εγώ είμαι μεταξύ δύο θεμάτων, αλλά κανένα δεν είναι ολοκληρωμένο και δεν ξέρω τι θα απογίνω...

Άτε, απολαύστε...

You have reached the end of the week (6)

Αναγνώστη μου τι μου καταγίνεσαι;
Έχεις σχέδια για το Σαββατοκύριακο; Εγώ έχω να οργανώσω κάποια πράματα, και κάτι δουλίτσες κλπ, και κατά τα άλλα έχω σκοπό να περάσω καλά κι ελπίζω ο καιρός να μην μου τα χαλάσει.

Η βδομάδα που πέρασε ήταν ωραία.
Ομολογώ ότι έκοψε πίσω το διάβασμα μου, αλλά το Σάββατο είδα ξανά το Oh brother where art thou? με την Αλισαβού, μετά που εφάαμε που μια κρέπα τζαι ένα παγωτό. (Οκ, ούτε δίαιτα εσυνέβη τούτη τη βδομάδα).
Την Κυριακή είχε υπερτέλεια μέρα που την επέρασα απλωμένη πας στα γρασίδια στο πάρκο (μετά που εψήφισα), ενώ η παρέα ελαώνετουν να παίζει παιχνίδια.
Την Τρίτη εκάμαμε ένα μικρό σουρπρίζ της Αλισαβούς που είχε γενέθλια, και επαίζαμε ταμπού ως τες 2 το πρωί. Δεν άλλαξα γνώμη αναγνώστη, τα επιτραπέζια δεν μου αρέσκουν.
Την Πέμπτη επήα να ψάξω για καρναβαλίστικα, και πέρασα μια ώρα με μια ροζουλιά περούκα και κάτι όμορφα γυαλιά ηλίου. Ενισχύθηκε η επιθυμία μου να βάψω τα μαλλιά μου ροζ, αλλά μόνο που το λέω κανείς δεν το παίρνει στα σοβαρά, πόσο μάλλον να το κάμω... Μια ζωή στην καταπίεση αγαπητοί μου...

Καλό Σαββατοκυρίακο και αν δεν έχει καλό καιρό σας καθιστώ υπεύθυνους.