Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Σίζοναλ σούζμαν.

Εγκαινίασα τη νέα σαιζόν.
Πλέον στα ντουλάπια μου έχουν εγκατασταθεί σχεδόν όλα μου τα καλοκαιρινά ρούχα, παπούτσια, αξεσουάρ, κλπ.
Έχω βγάλει τα μαγιό, τις πετσέτες, έχω χρησιμοποιήσει παγωνιέρες.
Η πλάτη μου έχει ήδη πάρει λίιιγο χρώμα.

Όλα είναι φωτεινότερα, ομορφότερα, καλύτερα.
Ούτε καν παραπονιέμαι που ανάβω το βέιπ στο δωμάτιο για να ψοφήσουν/φύγουν τα κουνούπια και νιώθω να ψοφώ εγώ από τη μυρωδιά του γιατί κάθομαι από πάνω του και δουλεύω.

Σας αφήνω με τα δύο τραγούδια που μου κάνουν πολύ έναρξη καλοκαιριού, και δεν με νοιάζει αν τα ακούτε όλη μέρα στο ραδιόφωνο, ήθελα να καταγραφούν κι εδώ.






We would only hold on to let go.
Blow a kiss, fire a gun, we need someone to lean on.


Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Η λίστα.

Επέσαν πάνω μου πολλά.

Δουλειά.
Κάποιο πρότζεκτ.
Μετάφραση(=άλλη δουλειά)
Να οργανώσω τις σύντομες διακοπές μου.
Να νιώσω καλοκαίρι μετά από 6μιση μήνες μιζέρια.
Η ορκωμοσία που δεν βγαίνει η ημερομηνία της κι όπως το βλέπω δεν θα πάω καν και θα πάω να ορκιστώ και να πάρω το γαμοπτυχίο στην πρεσβεία τους, απλά.
Γονείς.
Υποχρεώσεις.
Δουλίτσες που πρέπει να γίνουν σαν αυτά που σου είπα και την άλλη φορά. Γιατροί, ταυτότητες, και άλλα ραντεβού.
Μαθήματα.

Είμαι σε άρνηση.

Κάθε 2 πράγματα που κάνω, ξεφυτρώνουν άλλα 3.

Όλα μαζι.

Δεν έχω χρόνο ούτε για να κάνω μπάνιο.
Όλα βιαστικά, όλα στα γρήγορα, και η λίστα να μεγαλώνει.

Έχω φτάσει στα όριά μου και πάλι.
Δεν αντέχω.

Θέλω να κάτσω κάτω, στα πατώματα να κλαίω και να τσιρίζω.

Ωραία περνάμε.

PS. Μην μου πεις να κάνω λίστα. Είμαι η ΜΑΝΑ της λίστας, αλλά οι δουλειές δεν γίνονται με λίστες. Ούτε χρόνο φτιάχνουν οι λίστες.

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Let's talk

Βλέπεις ηρωίδες παρόλο που το θεωρείς μια ιστορία εντελώς ανύπρκτη και σου τη δίνει που το χαρακτήρισαν σαν μια σειρά που μιλά στη γενιά των 30 για τη γενιά των 30 όπως πραγματικά είναι σήμερα. Σιγά μωρέ.
Κι όμως ακούς μέσα εκεί και μερικές σοβαρές κουβέντες που σε προβληματίζουν ή τις γουστάρεις.
Πάρε ένα παράδειγμα από την κάθε μια περίπτωση αντίστοιχα (όπως τα θυμάμαι, γιατί βαριέμαι να βρω τα σημεία και να τα γράψω εξ'ακοής):

"Πιστεύω ότι η κοινωνία μας έχει αγιοποιήσει την ανεξαρτησία. Ή έχει δαιμονοποιήσει την εξάρτηση. Δεν ξέρω. Θα μου πείτε ότι αυτό ακούγεται πολύ αντιφεμισνιστικό, αλλά ξέρεις τι; Χέστηκα."

"Θέλω κάποιον να μην μ'αφήνει να κοιμηθώ καλά. Κι όταν δεν είναι εδώ να μην μπορώ να κοιμηθώ καθόλου."

Εσύ τι σκέψεις κάνεις, πώς φιλοσοφείς ό,τι σου συμβαίνει κι ό,τι βλέπεις γύρω σου; Τι άκουσες τελευταία και να σου κάνει τη στιγμή "ΑΧΑ!!!!" γιατί μπήκαν πολλές σκέψεις σου σε λόγια;